Πρόταση μομφής και μπάλα στην κερκίδα

Δεν είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι το ΠΑΣΟΚ πετάει τη μπάλα στην κερκίδα. Έγραφα πέρσι την άνοιξη, ότι:

Είναι η δεύτερη φορά, στην τρέχουσα κοινοβουλευτική θητεία, που το ΠΑΣΟΚ καταφεύγει στην πρόταση μομφής. Η πρώτη φορά ήταν τον Ιούνιο του 2005, όταν μεσούσης της συζήτησης για το Επικουρικό Ταμείο Ασφάλισης Τραπεζοϋπάλληλων (ΕΤΑΤ), και αδιαφορώντας για τη μαζική απεργία των 28 ημερών που κρατούσαν οι υπάλληλοι στις τράπεζες, το ΠΑΣΟΚ εξέτρεψε την πολιτική συζήτηση, καταθέτοντας πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομίας & Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη. Τότε ήμουν πεισμένος ότι κάτι τρέχει, ότι τα έχει βρει στο επίμαχο θέμα και κάνει ηρωική έξοδο.

Το στοιχείο της εκτροπής υπάρχει και στη χθεσινή πρόταση μομφής, κατά της κυβέρνησης αυτή τη φορά. Ως δια μαγείας, η συζήτηση μετακινήθηκε από τα ζητήματα της παιδείας και των δασών, στην … εκλογολογία. Τα συμπεράσματα δικά σας. Ακόμη κι έτσι όμως, διαμορφώνεται μια διαφορετική κατάσταση. Φαίνεται ότι ο Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να αναδιπλωθεί και να κάνει χειρισμό-κωλοτούμπα, κάτω από την ασφυκτική πίεση του κινήματος κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16…

Έτσι σήμερα, ως δια μαγείας, την ώρα που κλιμακώνεται η πίεση στην κυβέρνηση με την κοινή προσπάθεια των συνδικάτων και σύσσωμης της αντιπολίτευσης (έστω και με διαφορετικά πλαίσια) για να υποστηριχθεί με χιλιάδες υπογραφές η πρόταση Αλαβάνου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ασφαλιστικό, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση από μόνη της αναβάλλει από μέρα σε μέρα την ψήφιση ενός νομοσχεδίου που κανονικά θα έπρεπε να είχε ψηφιστεί εδώ και μια βδομάδα (από ενοχή μήπως;), την ίδια ώρα που τα συνδικάτα διακηρύττουν ότι το νομοσχέδιο είτε ψηφιστεί είτε όχι θα μείνει ανεφάρμοστο, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί για άλλη μια φορά το προσφιλές του πολιτικό τρικ, την τρικλοποδιά.

Τρικλοποδιά, που προσανατολίζεται στο να στρέψει τις κάμερες επιτέλους πάνω του, μετά από το μεγάλο διάστημα της πολιτικής απουσίας και της εσωστρέφειας που το χαρακτήρισε από τις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη ως σήμερα. Το ζήτημα είναι, ότι αν η τρικλοποδιά είχε ως στόχο τον αντίπαλο, την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, ότι συμβάλει στην προσπάθεια απόκρουσης της ασφαλιστικής αντι-”μεταρρύθμισης”.

Αντί όμως να τη γλιτώσει με κίτρινη κάρτα, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να απευθύνει την τρικλοποδιά σε όλους τους υπόλοιπους. Αγωνιζόμενους και αγωνιούντες εργαζόμενους, συνδικάτα κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς. Μόνο που, πρέπει έγκαιρα να αντιληφθεί, ότι αν συνεχίσει έτσι, θα δεχτεί την κόκκινη κάρτα, και τότε θα μας πει ότι φταίει η διαιτησία (αν όχι ο ΟΤΕ)…

~ από Dream Geizer στο 26/3/2008.