Η φωτιά στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης

Η απόφαση ήταν προειλημμένη. Η νεοφιλελεύθερη λογική, εξάλλου, το επιβάλλει. Συνεχής περιορισμός του δημοσίου και εκποίηση των κερδοφόρων κομματιών, ώστε να λειτουργούν με ιδιωτικά κεφάλαια και κριτήρια στα πλαίσια της “ανταγωνιστικής αγοράς”.

Σήμερα το πρωί στις 8 θα συνεδρίαζε το Δ.Σ. του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης ΑΕ για να αποφασίσει την ήδη προαποφασισμένη, άνωθεν υπαγορευμένη, προκήρυξη διαγωνισμού πώλησης του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων, που αποτελεί μια κρίσιμη και εξαιρετικά κερδοφόρα λειτουργία του λιμανιού. Όπως ακριβώς συνέβη και στον Πειραιά.

Ήμασταν κι εμείς εκεί. Δίπλα στους απεργούς στάθηκαν μερικές εκατοντάδες συμπολιτών τους, μέλη κομμάτων, συλλογικοτήτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, ανένταχτοι πολίτες, βουλευτές. Σταθήκαμε όλοι δίπλα στο αίτημα να παραμείνει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δημόσιο και κοινωνικό. Όπως κάθε δραστηριότητα κοινωνικού, στρατηγικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα.

Λιμάνι Θεσσαλονίκης

Κάποια στιγμή τα αίματα άναψαν. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές επιχείρησαν να σπάσουν τη σιδερένια κεντρική πύλη. Ο γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης είδε ένα γκλομπ να προσγειώνεται πάνω του. Το ίδιο και ο βουλευτής Χ. Καστανίδης. Ο βουλευτής Π. Λαφαζάνης σκαρφάλωσε στα κάγκελα της μικρής πύλης. Στη δεύτερη προσπάθεια εφόδου, οι εργαζόμενοι κατάφεραν να σπάσουν την πύλη, εισπράττοντας χημικά στα μούτρα. Η βουλευτής Ε. Αμμανατίδου μαζί με τη Δ. Χαραλαμπίδου από το ΕΚΘ ανέβηκαν στην ταράτσα του φυλακίου εισόδου του λιμανιού και ανάρτησαν πανό. Μετά από όλα αυτά επιτράπηκε η είσοδος σε αντιπροσωπεία αποτελούμενη από βουλευτές, μέλη της διοίκησης του ΕΚΘ και συνδικαλιστές, ώστε να συναντήσουν το ΔΣ της ΟΛΘ ΑΕ.

Μάταια, όμως. Η διοίκηση ήταν σύσσωμη απούσα. Ακούστηκε ότι φυγαδεύθηκαν με ταχύπλοο του λιμενικού σε παραλιακό ξενοδοχείο, όπου και υπόγραψαν την προκήρυξη του διαγωνισμού πώλησης του Σ.ΕΜΠΟ. Σαν κλέφτες κυνηγημένοι, αφοσιωμένοι εκτελεστές κυβερνητικών εντολών, αποφάσισαν την ιδιωτικοποίηση ενός ακόμη φιλέτου, ενός ακόμη ζωτικού για την τοπική κοινωνία και εθνική οικονομία κομματιού της δημόσιας περιουσίας. Μιας εμπορικής δραστηριότητας διαρκώς αναπτυσσόμενης και κερδοφόρας.

Παραδώστε το λιμάνι ολόκληρο σε πολυεθνικά κεφάλαια. Μη σας νοιάζει που θα δημιουργήσετε ένα πανίσχυρο ιδιωτικό μονοπώλιο. Μη σας νοιάζει, που τα τιμολόγια φορτοεκφόρτωσης θα αποφασίζονται με “αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά” κριτήρια και θα επηρεαστεί τόσο το τοπικό εμπόριο και η εξαγωγική δραστηριότητα όσο και τα νοικοκυριά. Μη σας νοιάζει που θα μετατάξετε εξειδικευμένους εργαζόμενους σε άσχετες δουλειές. Μη σας νοιάζει που διαρρυγνύετε τη σχέση, κοινωνική, εργασιακή και πολιτισμική, ανάμεσα στο λιμάνι και την πόλη της Θεσσαλονίκης. Μη σας νοιάζει, που ως δημόσιοι λειτουργοί διαπράττετε έγκλημα σε βάρος του δημόσιου πλούτου. Μη σας νοιάζει που κι εσείς οι ίδιοι είστε κρίκος στην αλυσίδα απαξίωσης του δημόσιο ιστού, στο τρελό ταγκό που χορεύουν σφιχταγγαλιασμένες οι κυβερνητικές πολιτικές και οι κεφαλαιοκρατικές κερδοφάγες ορέξεις.

Φορέστε τα νεοφιλελεύθερα χαμόγελά σας και περιμένετε τον Υπουργό για τα συγχαρίκια. Από εμάς να περιμένετε μόνο σιχτηρίσματα. Εύγε, το καθήκον σας το επιτελέσατε!

buzz it!

~ από Dream Geizer στο 15/1/2008.

11 σχόλια to “Η φωτιά στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης”

  1. Αλογομούρικη πολιτική.

  2. ηρθα εδω απο το μπαζ περιμενοντας να δω επιχειρηματα, αντι αυτου βλεπω περιγραφη βιαιοτητων. Τι θα πει αραγε “καποια στιγμη αναψαν τα αιματα”? Μονα τους αναψαν??

    Για να γινει λιγο συζητηση, πως ακριβως θα γινει μονοπωλιο αν πουλαμε καποιες δραστηριοτητες καποιων λιμανιων μας σε (διαφορετικους) ιδιωτες? Απο που προκυπτει το εγκλημα εις βαρος του δημοσιου πλουτου? Τι ακριβως σημαινει αυτο:

    “διαρρυγνύετε τη σχέση, κοινωνική, εργασιακή και πολιτισμική, ανάμεσα στο λιμάνι και την πόλη της Θεσσαλονίκης”

  3. @ b.b.chris: Μακάρι να ήταν μόνο αυτό. Απλά κάθε μέρα συνειδητοποιούμε όλο και πιο έντονα ότι ζούμε σε μια χώρα του υπαρκτού νεο-φιλελευθερισμού.

    @ S G: Δηλαδή διαβάσατε μόνο την 4η παράγραφο; Τα blog νομίζω έχουν και δημοσιογραφικό χαρακτήρα, και αν χρειαστεί να περιγράψουν και βιαιότητες, ναι το κάνουν.
    Τα αίματα φυσικά και δεν ανάβουν μόνα τους. Φρόντισε για αυτό το καθεστώς αστυνομοκρατίας, καθώς και η άρνηση της διοίκησης μιας ΑΕ δημοσίου ενδιαφέροντος να δεχτεί αντιπροσωπεία βουλευτών και συνδικαλιστών.
    Έγκλημα σε βάρος του δημόσιου πλούτου προκύπτει όταν εκποιώ παραγωγικές δραστηριότητες που ασκούνται από δημόσιους φορείς και πέραν του στρατηγικού χαρακτήρα τους, αποδίδουν και οικονομικό όφελος στο δημόσιο. Τρανταχτές τέτοιες περιπτώσεις είναι ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ και τώρα οι Σ.ΕΜΠΟ. των λιμανιών.
    Απορώ πως δεν εντοπίζετε την προοπτική εγκαθίδρυσης μονοπωλίου. Πρώτο, δε νομίζω να εννοείτε, ότι οι διάφορες (και διαφορετικές μεταξύ τους) λειτουργίες, δημιουργούν ανταγωνισμό μεταξύ τους. Προφανώς πρόκειται για δημιουργία μικρών εξειδικευμένων μονοπωλίων. Αν και πιστεύω, ότι όλη η ιστορία γίνεται για τους Σ.ΕΜΠΟ., οι οποίοι αποτελούν και την πλέον κερδοφόρα και αναπτυσσόμενη λιμενική δραστηριότητα.
    Επιπλέον, υπάρχει (για να μπω και στη δική σας λογική) ανταγωνιστικό λιμάνι στην περιφέρεια της Θεσσαλονίκης; Προβλέπεται να κατασκευαστεί κάποιο; Αφού, λοιπόν η απάντηση είναι “όχι” και στα δυο ερωτήματα, τότε γίνεται ακόμη πιο καθαρό, ότι οδηγούμαστε με ακρίβεια στην εγκαθίδρυση μονοπωλιακής κατάστασης στον τομέα φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων. Ρωτήστε σχετικά αν θέλετε και τους εμπόρους και βιοτέχνες της Θεσσαλονίκης.
    Τέλος, το λιμάνι αποτελεί για την πόλη θεσμό, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον Πειραιά. Αποτελεί έναν δημόσιο χώρο, όπου τροφοδοτείται το εμπόριο, ενώ παράλληλα αποτελεί πύλη σύζευξης της πόλης με κόσμους άλλους. Ως οργανισμός συμμετέχει καθοριστικά στη διαμόρφωση του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλης. Η σχέση των πολιτών της Θεσσαλονίκης με το λιμάνι ΤΟΥΣ είναι στενή και ισχυρά συναισθηματική. Πολύ φοβάμαι, ότι σε περίπτωση συνολικής ιδιωτικοποίησης, ο κοινωνικός αυτός χαρακτήρας και ρόλος τους λιμανιού θα εκλείψει, μετετρέποντάς το σε ένα ακόμη εργοστάσιο και τίποτε παραπάνω.

  4. Μια πολύ καλή απάντηση σε βασικές ερωτήσεις (με αφορμή τα αντίστοιχα στον Πειραιά) έχει το Shine on you Crazy Diamond

  5. “Έγκλημα σε βάρος του δημόσιου πλούτου προκύπτει όταν εκποιώ παραγωγικές δραστηριότητες που ασκούνται από δημόσιους φορείς και πέραν του στρατηγικού χαρακτήρα τους, αποδίδουν και οικονομικό όφελος στο δημόσιο”

    απο που και ως που? δηλαδη οταν ο κ. Δασκαλοπουλος πουλησε την κερδοφορα Δελτα, ξεπουλησε την περιουσια του? Ηλιθιος ειναι? Τα παντα εξαρτωνται απο το τιμημα, αν ειναι καλο δεν βλεπω κανενα ξεπουλημα. Τωρα τι σημαινει “στρατηγικο” δεν το ξερω. Γενικα απαντησα σε αρκετες ερωτησεις σχετικα με τα λιμανια εδω

    “Η σχέση των πολιτών της Θεσσαλονίκης με το λιμάνι ΤΟΥΣ είναι στενή και ισχυρά συναισθηματική. Πολύ φοβάμαι, ότι σε περίπτωση συνολικής ιδιωτικοποίησης, ο κοινωνικός αυτός χαρακτήρας και ρόλος τους λιμανιού θα εκλείψει”

    ??? γιατι ακριβως, θα εξαφανιστει ξαφνικα το λιμανι?

  6. παρεπιμπτοντως, τα επεισοδεια εγιναν πραγματικα γιατι πηγε μια αντιπροσωπεια 5-10 ανθρωπων σε προκαθορισμενο ραντεβου και δεν την δεχτηκαν? Μην τρελαθουμε κιολας, κλασικος τραμπουκισμος μου μυριζει εμενα…

  7. Ας μη συγχέουμε την πρακτική που ακολουθεί ο κάθε ιδιοκτήτης ιδιωτικής περιουσίας με τις πολιτικές που ασκούνται προς όφελος ή σε βάρος της δημόσιας περιουσίας. Ο κ. Δασκαλόπουλος σαφώς και είχε δικαίωμα να πουλήσει την εταιρία του, και ακριβώς επειδή είναι επιχειρηματίας εγνωσμένης αξίας, θεωρώ ότι κατάφερε το βέλτιστο για αυτόν τίμημα (ας ρωτήσουμε βέβαια και τους εργαζόμενους στην πρώην ΔΕΛΤΑ, όπου δια ροπάλου απαγορεύονταν οι συνδικαλιστικές ελευθερίες).
    Η δημόσια περιουσία, από την άλλη, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με στυγνή επιχειρηματική λογική. Ακριβώς επειδή τα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες δεν παράγουν μόνο κέρδη και υπεραξία, αλλά και παράπλευρο κοινωνικό πλεόνασμα. Κατά τεκμήριο, σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης, το κοινωνικό πλεόνασμα αυτό, εύκολα μετατρέπεται σε λογιστικό κέρδος. Να το κατανοήσω ως διαδικασία, αν γίνονταν λόγος για δραστηριότητα μικρής κλίμακας χωρίς κοινωνικό χαρακτήρα. Όπως εξηγώ και παραπάνω, όμως, ο συγκεκριμένος τομέας είναι κρίσιμος και επηρεάζει την πορεία πολλών άλλων δραστηριοτήτων. Υποστηρίζω, ότι είναι προς όφελος της κοινωνίας τέτοιες παραγωγικές δραστηριότητες να μην αφήνονται στην τύχη τους ή το περιβόητο χέρι της αγοράς. Ειδικά από τη στιγμή που μόνο η δημόσια ιδιοκτησία δίνει το δικαίωμα στον κοινωνικό έλεγχο.
    Στην τελευταία ερώτηση απαντώ, ότι θα εξαφανιστεί ο κοινωνικός χαρακτήρας του λιμανιού, θα πάψει να αποτελεί αυτό δημόσιο χώρο. Ας μην επαναλάβω την επιχειρηματολογία μου.
    Τραμπουκισμός, τέλος, είναι να περικλείεις το λιμάνι με εκατοντάδες αστυνομικούς και λιμενικούς, να κάνεις αλυσίδα από ταχύπλοα γύρω από αυτό, κι όλα αυτά για να συνεδριάσουν 8 νοματαίοι με αντικείμενο το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.

  8. “Τραμπουκισμός, τέλος, είναι να περικλείεις το λιμάνι με εκατοντάδες αστυνομικούς και λιμενικούς, να κάνεις αλυσίδα από ταχύπλοα γύρω από αυτό, κι όλα αυτά για να συνεδριάσουν 8 νοματαίοι με αντικείμενο το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.”

    μαϊστα. ολα αυτα τα καναν για να προστατευθουν απο τα γνωσα δολοφονικα σκυλοψαρα που βγαινουν απο το νερο για να την πεσουν στις επιτροπες? Ελα τωρα! Αν εισαι αντιθετος σε κατι, δηλωνεις την γνωμη σου, οργανωνεις δημοσιο διαλογο, γραφεις αρθρα. Δεν πας να γκρεμισεις πορτες και μαντρες για να εισβαλλεις σε γραφεια που ΔΕΝ σου ανηκουν!

    στα υπολοιπα εχω απαντησει στον συνδεσμο που παρεθεσα και δεν θελω να επαναληθω.

  9. Έχω μια γενικώτερη απορία: γιατί δημόσιο και στρατηγικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα έχουν τα λιμάνια, φως, νερό, τηλέφωνο κλπ, αλλά όχι οποιαδήποτε επιχείρηση τροφίμων και μάλιστα τα αρτοποιεία; Χωρίς τα πρώτα απλά θα ζούμε στο 1850, αν δεν φάμε όμως, θα πεθάνουμε! Γιατί δεν πειράζει τα δεύτερα να είναι ιδιωτικά και κερδοσκοπικά, αλλά αν ιδιωτικοποιηθούν τα πρώτα θα επέλθουν διάφορες καταστροφές; Πού είναι η διαφορά;

  10. Πολύ απλά επειδή ψωμί μπορώ να φτιάξω και στο σπίτι μου, και μάλιστα χωρίς να επηρεάζω την τοπική ή εθνική οικονομία. Τώρα δεν ξέρω αν κάποιος μπορεί στο σπίτι του να φτιάξει ρεύμα, επικοινωνία ή μεταφόρτωση εμπορευμάτων, και αυτό να μην επηρεάζει και τους γύρω του. Για να μην αναφερθώ και στην αναπτυξιακή διάσταση των δημόσιων επενδύσεων.

  11. μα καλα τι ειδους επιχειρημα ειναι αυτο? γαλα μπορεις να φτιαξεις σπιτι σου? μπυρα? ενα αυτοκινητο? ολα αυτα γιατι ειναι σε ιδιωτικα χερια?

Υποβολή απάντησης