Ελευθερία του λόγου ή του παρα-λόγου;

Free SpeechΜεγάλη κουβέντα γίνεται τελευταία για την ελευθερία του λόγου. Σίγουρα ο blog-παράδεισος δίνει απέραντο πεδίο για να ανθήσει ο ελεύθερος λόγος, χωρίς να αυτολογοκρίνεται, χωρίς να δεσμεύεται, με το προσωπικό ύφος του καθένα από εμάς, μας αρέσει δε μας αρέσει.

Πραγματικά απολαμβάνω το πολύχρωμο introspective που διαμορφώνεται από το προσωπικό στίγμα των bloggers. Δεν με ενοχλεί ούτε η οξύτητα, ούτε το χοντρό χιούμορ, ούτε η αθυροστομία. Με ενοχλεί, όμως, το άδικο, όπως ακριβώς και σε διάφορες άλλες σφαίρες της ζωής μου και της πραγματικότητας.

Διάβασα σήμερα το post του Πρέζα TV, που προτρέπει όλους τους πολιτικούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Χρήστου Ζαχόπουλου και να πηδήξουν απ’ τα μπαλκόνια τους (κλικ εδώ για το ποστ). Θα το δεχόμουν ως εξαιρετικό χιούμορ, αν μέσα στο κείμενο δεν υπήρχαν δύο τρανταχτά ατυχή σημεία.

Αρχικά τονίζεται η φημολογία για τη σεξουαλική δραστηριότητα του παραλίγο αυτόχειρα. Πιστεύω ακράδαντα, ότι δεν μας αφορά η ερωτική ζωή κανενός. Είτε είμαι εγώ, είτε ο γείτονάς μου, είτε ο Ζαχόπουλος, είτε ο Σαρκοζί. Επιτέλους πρέπει να σταματήσει το σπορ της κλειδαρότρυπας.

Επιπλέον, είμαι κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε λογική τσουβαλιάσματος, του στυλ “όλοι οι πολιτικοί είναι κλέφτες”, “όλοι οι παπάδες είναι παιδεραστές και ανώμαλοι” και πάει λέγοντας. Πρώτον γιατί προφανώς δε μπορεί να είναι έτσι, και δεύτερον, γιατί αδυνατούμε να το στηρίξουμε. Επομένως, αυτό που συμπεραίνω είναι, ότι το τσουβάλιασμα ως πρακτική μάλλον αντιστοιχεί στην ολοκλήρωση ενός συλλογισμού, ο οποίος ως αφετηρία έχει την αποχή μας από τα κοινά και την εκχώρηση της τύχης μας στα χέρια ηθικών και ακέραιων “πεφωτισμένων”.

Το θέμα, τελικά, υπερβαίνει την επικαιρότητα της απόπειρας Ζαχόπουλου. Έχει να κάνει με τις λοβιτούρες γενικότερα, και πως η κοινωνία τις αντιμετωπίζει. Θεωρώ, ότι μόνος δρόμος είναι αυτός του κοινωνικού ελέγχου και της συμμετοχής. Το κράξιμο εκ των υστέρων (και εκ του ασφαλούς;) μόνο τη μορφή του Πόντιου Πιλάτου μου φέρνει κατά νου.

Σημ. 1: Θεωρώ ότι ο Πρέζα TV κάνει καλή δουλειά μέσα από το blog του και χαρακτηρίζω το παραπάνω ποστ ατυχές.
Σημ. 2: Οι σκέψεις αυτές προήλθαν από comment μου στο παραπάνω ποστ.
Σημ. 3: Μια άλλη διάσταση για τον Χ. Ζαχόπουλο καταγράφεται στο Tribes

Πηγή φώτο: http://cache.viewimages.com/xt/72150398.jpg?v=1&g=editorial_emea&s=1

buzz it!

~ από Dream Geizer στο 22/12/2007.

2 σχόλια to “Ελευθερία του λόγου ή του παρα-λόγου;”

  1. Σ’ ευχαριστώ πολύ για την παραπομπή

  2. [...] Η ιστορία έχει και ψωμί και μέλλον. Ίσως τελικά διαπιστώνεται στην πράξη η σημασία του κοινωνικού ελέγχου στην άσκηση εξουσίας έγκαιρα και όχι εκ των υστέρων, όπως έγραφα και στο προηγούμενο σχετικό ποστ. [...]

Υποβολή απάντησης