Το ‘Καλλιμάρμαρο’ της Θεσσαλονίκης

Από την αρχή της υπόθεσης είχα συνταχθεί με αυτούς που ήταν αντίθετοι με την κατασκευή του νέου δημαρχιακού μεγάρου στον ελεύθερο χώρο του πάρκου Τσιρογιάννη. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, οι εργασίες έχουν ξεκινήσει εδώ και μήνες…

Το μεγάλο σχέδιο του ‘ατσαλάκωτου’ δημάρχου μας είναι σε πλήρη εξέλιξη. Κάθε σπουδαίος ηγέτης εξάλλου χρειάζεται το Κολοσσαίο του. Κολοσσαίο είπα; Λάθος… ‘Καλλιμάρμαρο‘. Τι; Κι όμως…

Δύο πολύ σημαντικά μουσεία και ταυτόχρονα μνημεία της πόλης, το Αρχαιολογικό και, κυρίως, το Βυζαντινό, υποβαθμίζονται προκειμένου να ανεγερθεί στο πάρκο Τσιρογιάννη το «Καλλιμάρμαρο» του Β. Παπαγεωργόπουλου, όπως αποκαλείται το νέο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης.

Ιδιαίτερα το Βυζαντινό Μουσείο, έργο του Κυριάκου Κρόκου, που το 2001 κηρύχθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού «ιστορικό, διατηρητέο μνημείο», ήταν ορατό από στεριά και θάλασσα. Από την πλευρά της θάλασσας θα είναι ορατό πλέον μόνο από το εσωτερικό του δημαρχείου, παρ’ ότι τελικώς θα είναι κατά δύο ορόφους χαμηλότερο, από το αρχικό σχέδιο.

Χτίζεται σε απόσταση αναπνοής, μόλις 20 μ. από το Βυζαντινό Μουσείο. Δεν θα είναι πλήρες, αλλά θα είναι ένα «δημαρχείο – στρατηγείο» με το γραφείο δημάρχου και κάποιες από τις υπηρεσίες του δήμου. Πολλές θα παραμείνουν διάσπαρτες στην πόλη.

Το νέο δημαρχείο αποκλείει επίσης κάθε σκέψη για μελλοντική επέκταση του Βυζαντινού, αλλά και του Αρχαιολογικού Μουσείου, έργο του Πάτροκλου Καραντινού, που ήδη ασφυκτιά από το πλήθος των ευρημάτων που φυλάσσονται στις αποθήκες του.

Αναμένεται ακόμη να προκαλέσει επιπλέον κυκλοφοριακό φόρτο, σε ένα ήδη επιβαρυμένο σημείο της πόλης, με πλήθος αυτοκινήτων που θα μπαινοβγαίνουν στο πάρκινγκ 870 θέσεων του δημαρχείου και μεγάλο αριθμό πολιτών που θα συναλλάσσονται με το δήμο.

Είναι, τέλος, το δεύτερο ογκώδες κτίριο που γίνεται στην περιοχή, έπειτα από το συνεδριακό κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης» της ΔΕΘ. Τα δύο κτίρια «πλακώνουν» με τον τσιμεντένιο όγκο τους μια περιοχή που πριν από λίγα χρόνια παρείχε στον περιπατητή θέα της πόλης από την παραλία ως τα Κάστρα και το Σέιχ Σου.

(πηγή enet.gr)

Αναρωτιέμαι, ως πότε θα πληρώνουμε (κυριολεκτικά και μεταφορικά) τη βούληση κάποιων μανδαρίνων να χτίσουν την υστεροφημία τους. Τα παραδείγματα είναι πολλά, η λογική, όμως, παραμένει πάντα ίδια στα μυαλά κάποιων υπερφίαλων τοπικών αρχοντίσκων.

Αναρωτιέμαι, επίσης, πότε επιτέλους θα τελειώσει αυτό το παραμύθι φθόνου και ανταγωνισμού με το ‘κράτος των Αθηνών’. Έχω κουραστεί με τη μιζέρια του πτωχού συγγενή, η οποία καθορίζει τη σκέψη και την πρακτική πολλών συμπολιτών μου, ιδιαίτερα δε των μεγαλοσχήμονων παραγόντων. Πιπιλίζουν μια καραμέλα, που έχει πια λιώσει, και το μόνο που προκαλεί είναι τερηδόνα.

Πότε θα καταλάβουν ότι η κάθε πόλη έχει το δικό της χαρακτήρα; Πότε θα πάψουν να μεμψιμοιρούν για τον αθηνοκεντρισμό, και θα καταστρώσουν σχέδια, πολιτικές και οράματα ανάπτυξης, που θα ενεργοποιούν τις τοπικές δημιουργικές δυνάμεις; Ανάπτυξης πολιτισμικής, οικονομικής, και όχι οικοδομικής;

Μου θυμίζουν κάτι τύπους γιαλαντζί, που επειδή φθονούν αυτούς που φορούν Rolex, αγοράζουν ένα Folex για λεζάντα… Άκους εκεί ‘Καλλιμάρμαρο’…

Σχετικά:
Βλέπουν το δημαρχείο και χάνουν το μουσείο – Ελευθεροτυπία
Η γκρίνια της ημέρας (11) – Μιλώντας για τα πάντα

~ από Dream Geizer στο 18/11/2007.