Άρχισαν τα όργανα της μισαλλοδοξίας μέσα στο Κοινοβούλιο

Ο νεόκοπος βουλευτής του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης αποφάσισε να είναι συνεπής απέναντι στον εαυτό του, τους ψηφοφόρους του, το κόμμα του και το Έθνος, και άρχισε να ξεδιπλώνει δραστηριότητα στο Κοινοβούλιο, ώστε να υπηρετήσει τον ύψιστο σκοπό, στον οποίον έχει ταχθεί, την υπεράσπιση δηλαδή των ιερών και όσιων της πατρίδας.

Διάβασα εδώ την ερώτηση, την οποία κατέθεσε προς τον υπουργό Παιδείας και η οποία συζητήθηκε χθες. Συγκεκριμένα,

«Με την Υ.Α. Υφυπουργού Παιδείας της 10/7/06 (ΦΕΚ Α’ 867) αποφασίστηκε η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στους μαθητές των τάξεων του Γυμνασίου από το σχολικό έτος 2006-2007.

Σύμφωνα με τους «ειδικούς σκοπούς» του μαθήματος όπως περιγράφονται στην απόφαση, η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας έχει στόχο να συμβάλει «στην ενεργό συμμετοχή σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία και στην κατανόηση της διαφορετικότητας».

Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται ο κ.Υπουργός:

1) Σε ποια συγκεκριμένα σχολεία διδάσκεται η τουρκική γλώσσα, πόσοι μαθητές παρακολουθούν τα μαθήματα αυτά και τι κόστος έχουν αυτά;
2) Η νέα ηγεσία του Υπουργείου εξακολουθεί να αξιολογεί ως αναγκαία την διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία;»

Ο Υπουργός κατέθεσε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η τουρκική γλώσσα διδάσκεται πιλοτικά σε τρία σχολεία της Κομοτηνής και σε ένα σχολείο της Θράκης, την παρακολουθούν δε ελάχιστα παιδιά, θεωρεί δε ότι η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας αξιολογείται ως θετική στα εν γένει πλαίσια της γλωσσομάθειας.

Ο κ. Βορίδης ανταπαντώντας σχολίασε ως θετικό το γεγονός ότι η τουρκική γλώσσα διδάσκεται μόνο σε σχολεία όπου υπάρχει παρουσία μειονοτικών μουσουλμάνων μαθητών. Από την άλλη ο κ. Βορίδης τόνισε ότι ο περιορισμός αυτός δεν προκύπτει από την διατύπωση της συγκεκριμένης αποφάσεως ούτε και από το σκεπτικό της.

Χαρακτηριστικά ο κ.Βορίδης ανέφερε ότι σκοπός της εκμαθήσεως των ξένων γλωσσών είναι η δυνατότητα επικοινωνίας με ανθρώπους αλλά και η πρόσβαση σε κείμενα στο πρωτότυπο αυτής της ξένης γλώσσας και όχι βέβαια, η συμμετοχή σε μία «πολυπολιτισμική κοινωνία», διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι υφίσταται στην ελληνική κοινωνία μία τουρκική πολιτιστική συνιστώσα.

Ακόμη ο κ.Βορίδης σχολίασε ότι πάντως υφίστανται πολιτισμοί με σημαντική προσφορά στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, όπως ο κινεζικός, ο ισπανικός και ο αραβικός, που θα έπρεπε, στα πλαίσια της γλωσσομάθειας, να αποτελούν προτεραιότητα γλωσσικής εκμαθήσεως έναντι της τουρκικής, που ούτως ή άλλως έχει περιορισμένη πολιτιστική συνεισφορά.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι τα όργανα της μισαλλοδοξίας ηχούν μέσα στο Κοινοβούλιο. Η τύφλωση που προκαλεί το εθνικιστικό πάθος είναι τέτοια, που οδηγεί σε (εσκεμμένες κατά τη γνώμη μου) παραποιήσεις της πραγματικότητας, μέθοδος, βέβαια, που είναι συνηθισμένο εργαλείο του ακροδεξιού λαϊκισμού.

Αλήθεια, τι γλώσσα μιλούν μέσα στα σπίτια του ή μεταξύ τους οι Μουσουλμάνοι της Θράκης; Σύμφωνα με πληροφορίες του Under Const-Action, πρόκειται για ένα ελληνικό γλωσσικό ιδίωμα, με απ’ ευθείας προέλευση από τα αρχαιο-θρακο-ελληνικά… ‘Η σε άλλη ανάγνωση, ο Βορίδης θα μας τρελάνει εντελώς, όταν διερωτάται για τη σκοπιμότητα της εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας σε ελληνικά σχολεία. Μήπως οραματίζεται κλειστά μειονοτικά σχολεία, όπου μόνον εκεί θα έχουν δικαίωμα να διδάσκονται την τουρκική οι ενδιαφερόμενοι μαθητές;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το σύντομο μανιφέστο του Βορίδη, ενάντια στην πολυπολιτισμική διάσταση της κοινωνίας. Αποτελεί πάγια θέση του πολιτικού του χώρου, η αμφισβήτηση της πολιτισμικής ανάμειξης, και η διατήρηση της εθνικής καθαρότητας στον πολιτισμό και τις παραδόσεις. Πόσο μπορεί να ισχύει όμως η θέση του αυτή στη σύγχρονη εποχή της παγκόσμιας μετακίνησης πληθυσμών; Πόσο μπορεί να ισχύει η θέση αυτή, στα στενά πλαίσια της Θράκης;
Η σημερινή Θράκη χαρακτηρίζεται από πολυχρωμία, διαφορές, ομοιότητες, και πολλαπλές ταυτότητες. Σταυροδρόμι πολιτισμών, περισσότερο από άλλες περιοχές, είδε τη σύνθεση των κατοίκων της να αλλάζει συχνά κάτω από την επήρεια των ιστορικών γεγονότων: χριστιανοί και μουσουλμάνοι, αυτόχθονες ελληνικής καταγωγής, Tούρκοι από την οθωμανική αυτοκρατορία, πρόσφυγες από τους βαλκανικούς πολέμους ή τη Mικρά Aσία, από την ανταλλαγή πληθυσμών τη δεκαετία του 20, Aρμένιοι, Πομάκοι, Tσιγγάνοι, αλλά και ακόμη πιο πρόσφατα, πρόσφυγες από την πρώην Σοβιετική Ένωση, πλαισιώνουν το μωσαϊκό διαφορετικών πληθυσμών που συνθέτει την πολύχρωμη ταυτότητα της περιοχής.
Μήπως πρέπει να θυμόμαστε μόνο συγκεκριμένα κεφάλαια της ιστορίας κ. Βορίδη;
Ως επιστήμων κριτικός πολιτισμών και κουλτούρας εν γένει, ο Βορίδης αποφαίνεται, ότι σιγά τα ωά που πρόσφερε ο τουρκικός πολιτισμός στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Καλύτερα να αφήσει αυτή τη δουλεία στους ειδικούς. Όσο για την αστεία πρόταση για τα κινέζικα και τα αραβικά, τι να πει κανείς. Μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω για το τι πραγματικά έχει στο μυαλό του. Μάλλον να διδάσκονται οι γλώσσες χωρών που δε συνορεύουν με την Ελλάδα, είναι χριστιανικές και δεν έχουν αναγνωρίσει το βόρειο γείτονά μας με τη συνταγματική του ονομασία…

Το περίεργο είναι, ότι η απίθανη λογική Βορίδη έλαβε μια πολύ χλιαρή και σχεδόν ενοχική απάντηση από τον υπουργό, που μίλησε για “εν γένει πλαίσια γλωσσομάθειας” και όχι για δικαίωμα στη γλωσσομάθεια, ζήτημα που αφορά τόσο τους μουσουλμάνους της Θράκης, όσο και τα παιδιά μεταναστών που μεγαλώνουν στην Ελλάδα.

Φαντάζεστε τι θα γινόταν, αν έκλεινε κάποιο σχολείο που διδάσκει ελληνικά π.χ. στη Σουηδία;

Εύγε και στους δύο! Άξιοι!

(πηγή φωτογραφίας: http://www.filmfestival.gr/docfestival/1999/images/Views/whats_your_name.jpg)