Η Εθνική Τράπεζα υπαγορεύει πολιτικές στην κυβέρνηση

Εδώ και χρόνια υπάρχει διάχυτη η εντύπωση, ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα, εκτός του ότι κερδίζουν υπέρογκα ποσά εκμεταλλευόμενες τη δυσχερή θέση στην οποία έχουν περιέλθει τα περισσότερα νοικοκυριά, εκτός του ότι κερδίζουν ακόμη περισσότερα με τις ευνοϊκές υπέρ τους ρυθμίσεις, χάρη στις οποίες η ΕΤΕ εξοικονομεί ασφαλιστικές εισφορές καθώς και αναλογιστικές υποχρεώσεις, διαμορφώνουν ουσιαστικά μαζί με την εκάστοτε κυβέρνηση, την πολιτική που εφαρμόζεται.

Στο Δελτίο Ανάλυσης Ελληνικής Οικονομίας και Αγορών, που κυκλοφόρησε στις 25/10/07, αποκαλύπτεται η σύμπραξη αυτή, που οδηγεί στη θεμελίωση νέο-φιλελεύθερων πολιτικών, με τη λογική του οδοστρωτήρα, με στόχο την ισοπέδωση θεσμών και δικαιωμάτων.

Οι συντάκτες της ανάλυσης, λειτουργώντας, προφανώς με την έγκριση και τις ευλογίες της Διοίκησης της ΕΤΕ, ως σύγχρονοι ιεροκήρυκες του νέο-φιλελευθερισμού, καταπιάνονται με την ‘αγορά εργασίας’ και τις ‘διαρθρωτικές αδυναμίες’ της.

Αρχικά διαπιστώνουν μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά την τελευταία δεκαετία, χωρίς όμως να λαμβάνουν υπόψη τη διεύρυνση της επισφάλειας στις εργασιακές σχέσεις. Φαίνεται ότι θεωρούν απόλυτα φυσιολογικά φαινόμενα τη μαύρη ανασφάλιστη εργασία, ακόμα και μέσω stage, ή τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Στη συνέχεια, εκφράζουν το θαυμασμό τους για τη θετική επίδραση της παραοικονομίας στη διεύρυνση της απασχόλησης! Σε απόλυτη σύμπνοια, βέβαια, με τη λογική Αλογοσκούφη, ο οποίος εν μία νυκτί μας έκανε πλουσιότερους κατά 25%, εντάσσοντας την παραοικονομία στο ΑΕΠ.

Η ανάλυση εστιάζει και στους μετανάστες για να διαπιστώσει, ότι ενώ συνεισέφεραν στην ανάπτυξη της οικονομίας καλύπτοντας 700 χιλιάδες θέσεις εργασίας και μάλιστα με όρους ελαστικούς, τώρα έχουν ενσωματωθεί στο σύστημα αποκτώντας προσόντα και διεκδικούν ανάλογες αμοιβές. Έχουν πάψει συνεπώς να συμβάλλουν στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Τι υπονοείται άραγε με αυτή τη διαπίστωση;

Ακολουθεί η τερατόμορφη ανάλυση σχετικά με το ρυθμό αύξησης των μισθών. Ισχυρίζονται, ότι οι μισθοί αυξάνονται ταχύτερα από την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Λες και οι μισθοί δεν πρέπει να καλύπτουν τις απώλειες της αγοραστικής δύναμης λόγω του πληθωρισμού. Αυτή η μπακαλίστικη λογιστική σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα δεν έχει προηγούμενο, έχει όμως σύμμαχο σύσσωμο το νέο-φιλελεύθερο ιδεολογικό μπλοκ.

Τα καλύτερα έρχονται στο τέλος. Η ανάλυση εκθειάζει το μοντέλο της μερικής απασχόλησης και υποστηρίζει την άποψη, ότι οι σταθερές σχέσεις εργασίας λειτουργούν (άκουσον άκουσον) αντιαναπτυξιακά. Κι εφαρμόζοντας στην πράξη μοντέλα της νέο-φιλελεύθερης μακροοικονομικής θεωρίας, βάζει και τον προβληματισμό, κατά πόσο το ύψος του κατώτατου μισθού λειτουργεί ανασχετικά για την είσοδο των νέων στην παραγωγή! Με κοινωνικό προσωπείο, οι συντάκτες της ανάλυσης προτείνουν να καταργηθεί ο θεσμός του κατώτατου μισθού, ώστε το μοντέλο εργασίας στην Ελλάδα να μην ευνοεί τους έχοντες εργασία (!) αλλά τους νέους που εισέρχονται στο σύστημα απασχολούμενοι σε καθεστώς επισφάλειας.

Τέλος, έχοντας καθαρίσει με την αγορά εργασίας, οι συντάκτες της ανάλυσης πιάνουν και το ζήτημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ζητώντας άμεσα και επιτακτικά σύνδεσή της με την παραγωγή, αλλά και ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αλήθεια, τι χρειαζόμαστε τόσα γνωστικά αντικείμενα; Γεμίστε τον κόσμο λογιστές και τεχνίτες!
Είναι εμφανές, ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Η ανάλυση αυτή ξεπερνά τα εσκαμμένα της μελέτης της ελληνικής οικονομίας, και ευθέως υπαγορεύει πολιτική στην κυβέρνηση. Ως εργαζόμενοι, πρέπει να αντισταθούμε με κάθε μέσο στην επιχειρούμενη φαλκίδευση των δημοκρατικών θεσμών πολιτικής και κοινωνικού ελέγχου. Πρέπει να αποτρέψουμε τη νέο-φιλελεύθερη λαίλαπα, που επιχειρεί να γκρεμίσει ό,τι μέχρι σήμερα έμεινε όρθιο. Να προασπίσουμε το δικαίωμά μας στη ζωή και το μέλλον μας.

(Πηγή: Δημοκρατική Αγωνιστική Συσπείρωση στην Εθνική Τράπεζα)

Σχετικά post:

Στην πλάτη των νέων οι μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό
Στην Ιταλία το καζάνι βράζει. Στο Villabajo…

~ από Dream Geizer στο 9/11/2007.