Να χαρούμε δηλαδή για τους Μεσογειακούς 2013;

Την περασμένη βδομάδα ανακοινώθηκε η ανάληψη των Μεσογειακών Αγώνων 2013 από τη Λάρισα και το Βόλο, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά. Η είδηση παίχτηκε ευρέως, μέσα από το γνωστό πρίσμα εθνικής υπερηφάνειας, και των ‘κατορθωμάτων για τα οποία είναι ικανοί οι Έλληνες, όταν λειτουργούν ενωμένοι’. Σε συνδυασμό, βέβαια, με τη συνεχή προβολή της Υπουργού Εξωτερικών, ως κύριας υπαίτιας για την επιτυχία αυτή.

Διάβασα σχετικά στο Blatt im Winde, και συγκεκριμένα για τα αισθήματα χαράς που προκάλεσε το γεγονός στις τοπικές κοινωνίες των δύο πόλεων (εδώ), όπως και μερικές προτάσεις, για τον τρόπο με τον οποίο οι δύο πόλεις θα βγουν ωφελημένες από τη διαδικασία αυτή (εδώ).

Τα ζητήματα που αναφέρει ο συντάκτης θίγουν αναμφίβολα ένα μεγάλο φάσμα ευκαιριών ανάπτυξης, ειδικά για την πόλη του Βόλου, στην οποία και περισσότερο εστιάζει.

Από την πλευρά μου, θα εστιάσω αλλού. Ειδικά τώρα, που έχουμε πίσω μας το κακό προηγούμενο της Ολυμπιάδας του 2004. Θεωρώ στρεβλή τη λογική, η οποία υποτάσσει τις υπαρκτές και πολλές φορές αυτονόητες ανάγκες για ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό υποδομών, στη διοργάνωση μεγάλων αθλητικών ή πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας μας, με εξαίρεση ίσως την Αττική, έτσι και η Θεσσαλία εμφανίζει υστερήσεις σε υποδομές και σε πολιτισμική ανάπτυξη. Το θέμα είναι, σε τι τελικά θα συνεισφέρει η διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων; Ειδικά όταν ακούγεται, ότι σχεδιάζεται η μεγαλύτερη διοργάνωση στα χρονικά του θεσμού;

Αν είναι να καταλήξουμε στο μοντέλο της Ολυμπιάδας, όπου ό,τι κατασκευάστηκε, έλαβε υπόψη του μόνο τις ανάγκες της συγκεκριμένης διοργάνωσης, και αυτό με άγχος και πολλές φορές πρόχειρο σχεδιασμό, λόγω των ασφυκτικών χρονικών πλαισίων, τότε συγγνώμη, αλλά ακολουθούμε το λάθος δρόμο.

Οι ανάγκες ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών δεν περνάνε μέσα από τη διελκυστίνδα φαραωνικών διοργανώσεων, εργολαβικών συμφερόντων και πολιτικών στοχεύσεων. Αντίθετα, πιστεύω ότι απαιτείται η κοινωνική και πολιτική θεμελίωσή τους σε επίπεδα ανώτερα της απλής χαλαρής συζήτησης μεταξύ πολιτών, με άξονα τη συμμετοχή σε συλλογικές διαδικασίες, την παρέμβαση στις τοπικές αρχές, και τη διεκδίκηση.

Θα εμμείνω στην απαισιόδοξη άποψή μου, ότι τελικά η ‘Μεσογειάδα 2013′ θα αφήσει λίγα θετικά και αρκετά αρνητικά στις τοπικές κοινωνίες του Βόλου και της Λάρισας. Μακάρι να διαψευσθώ.

~ από Dream Geizer στο 4/11/2007.