Ο Fidel νοσεί βαριά από… δήγμα κυνός

Δεν διεκδικεί το συγκεκριμένο post δάφνες παγκόσμιας αποκλειστικότητας. Για το μικρόκοσμό μου, όμως, είναι είδηση ότι ο Fidel νοσεί. Και βαριά μάλιστα. Μας την έπεσε σήμερα ένας λύκος (φημολογούμενος αμερικανός πράκτορας).

Εξηγούμαι:

Είναι η πρώτη φορά που αποφασίζω να γράψω για τη σφαίρα της προσωπικής μου ζωής. Ο Fidel είναι ένα γλυκύτατο, πανέξυπνο, ατίθασο και σχεδόν αναρχικό beagle, που η άστοργη μοίρα του επιφύλαξε να συγκατοικεί μαζί μου, εδώ και 14 μήνες, και μόνο η ίδια ξέρει για πόσο ακόμα.
Στη φώτο , ο Fidel επιδεικνύει τη μαχητική πυγμή του, και κατατροπώνει το σύμβολο του παναμερικανισμού, την Coca-Cola.

Η σημερινή του βόλτα αποστολή, όμως, ενείχε σοβαρούς κινδύνους, τόσο για τον ίδιο, όσο και για την αφεντιά μου τον βοηθό του. Διακόσια μέτρα από το αρχηγείο δεχτήκαμε απρόκλητη επίθεση από ένα μαινόμενο λυκόσκυλο. Χωρίς να προηγηθεί ο γνωστός σκυλοτσαμπουκάς, ο επιτιθέμενος τραμπούκος, χρησιμοποιώντας τακτικές αλεπούς, έπιασε το Fidel από το αριστερό πίσω μπούτι και τον σήκωσε στον αέρα, κρατώντας τον εκεί για περίπου δέκα δευτερόλεπτα. Ακολούθησαν σκηνές Doggywood, όπου τελικά τη λύση έδωσα εγώ, με τη βοήθεια πρωτόγονων όπλων, όπως κλωτσιές και ακατάληπτα ουρλιαχτά.

Στη συνέχεια ακολούθησαν επαναστατικές ανακοινώσεις σε άπταιστα ‘γαλλικά’ προς τους έκθαμβους παρακολουθούντες και μη κατοίκους, σε συνδυασμό με παρηγορητικές παραινέσεις προς το Fidel, ώστε να επιδείξει υπομονή και θάρρος, μέχρι την επίσκεψη στο γιατρό.

Στο δια ταύτα: Το λυκόσκυλο δεν ήταν αδέσποτο, φορούσε κολλάρο. Και ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, θαρρώ και πλυμένο. Αυτό προφανώς σημαίνει, ότι ο ιδιοκτήτης του, επειδή δε θέλει να βάζει ηλεκτρική σκούπα κάθε μέρα, ή να βγαίνει βόλτα κάθε τρεις και λίγο, θεώρησε σκόπιμο να το αφήσει λυτό και χύμα. Με τα παραπάνω αποτελέσματα. Αυτή η λογική, του παίρνω ζώο (και τι ζώο, 40 κιλά και βάλε), το παίζω λίγο και μετά το παρατάω, άντε του πετάω και καμιά κονσέρβα στο τσακίρ κέφι, πέρα από άδικη για το ίδιο το ζώο, ενδεχόμενα γίνεται και επικίνδυνη για τους περίοικους. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι αν είχε δαγκώσει εμένα, τώρα θα έψαχνα δικηγόρο.

ΥΓ: Περαστικά μούρη

Belle & Sebastian – Dog on wheels

~ από Dream Geizer στο 2/11/2007.