Και μετά τις ασύμμετρες απειλές… τι;

Όχι, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Έτσι τουλάχιστον πιστεύουμε εμείς. Έστω κι αν οι προύχοντες της Παξαμερικανικής Αυτοκρατορίας προσπαθούν να μας πείσουν καθημερινά για το αντίθετο. Όμως,…

…αν δεν τελειώνει η ιστορία εδώ, μήπως κάπου εδώ τελειώνουν τα παραμύθια;

Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Ή αλλιώς πώς να επιβάλλεις τη δημοκρατία σου. Πώς να τους κάνεις όλους καθ’ εικόνα και ομοίωση. Γιατί, για όλα τα δεινά του κόσμου μας φταίνε 5 ψωνισμένοι ψευδοπροφήτες και η τρομοκομπανία τους. Ας το πάρουμε απ’ την αρχή.

Π Π 1. Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Για ποιο λόγο; Ζωτικός χώρος. Τα απομεινάρια της αποικιοκρατίας αναμετρόνται σε έναν αδυσώπητο αγώνα συντήρησης των ζωτικών τους σφαιρών επιρροής. Νεκροί; Εκατομμύρια. Αποτέλεσμα; Ταπεινωμένοι οι Γερμανοί αποχωρούν από το παιχνίδι ενώ οι Αγγλογάλλοι εισπνέουν βαθιά τις τελευταίες σταγόνες οξυγόνου της επικυριαρχίας τους.

Π Π 2. Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Για ποιο λόγο; Ζωτικός χώρος. Οι ταπεινωμένοι Γερμανοί οραματίζονται την αυτάρκεια και την οικονομική ανάκαμψη. Και χρειάζονται εδάφη. Οι Ρώσοι βλέπουν μοναδική ευκαιρία να διεθνοποιήσουν την Επανάσταση. Και οι αγγλογαλλοαμερικάνοι ανατριχιάζουν και με τις δύο προοπτικές. Νεκροί; Εκατομμύρια. Αποτέλεσμα; Ο κόσμος στα δύο. Η ανθρωπότητα σε ασκήσεις σχοινοβασίας. Και η βιομηχανία του χρήματος να εισπνέει βαθιά τις πρώτες μποτίλιες οξυγόνου της απόλυτης βασιλείας της.

Σ ή μ ε ρ α. Ασύμμετροι Πόλεμοι. Οι πόλεμοι σήμερα δεν διεξάγονται ανάμεσα σε κράτη, δεν ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες ούτε καθορισμένους στόχους. Οι απώλειες σχεδόν αποκλειστικά αφορούν αμάχους. Οι πόλεμοι δεν ξεκινούν από κάποια σύνορα αλλά μέσα στις πόλεις. Και τα όπλα τους; Κοίτα τον αριθμό της πτήσης σου.
Η έννοια του ασύμμετρου πόλεμου ανήκει στον καθηγητή Herfried Muenkler. Και περιγράφει στον απόλυτο βαθμό αυτό που ζούμε σήμερα. Οι ασύμμετρες απειλές αποτελούν εξαιρετικό κίνδυνο για την ασφάλεια των πολιτών. Ανά πάσα στιγμή ο κάθε κάτοικος κάποιας μεγάλης πρωτεύουσας μπορεί να εκτεθεί σε τραγικές συνθήκες, χωρίς ίσως καν να είναι ενήμερος για ποιον λόγο συμβαίνουν όλα αυτά. Από την άλλη μεριά οι ασύμμετρες απειλές αποτελούν εν δυνάμει βόμβα στα θεμέλια της κατεστημένης παγκόσμιας κυβερνητικής δομής. Και δεν έχει να κάνει ακριβώς με τη σωματική ακεραιότητα, αλλά με το θυμικό. Ας μην ξεχνάμε ότι η οικονομία είναι ένα σύνολο διαδικασιών που συντελείται από οικονομικά υποκείμενα, δηλαδή ανθρώπους. Και ένας ανήσυχος, ή ακόμα χειρότερα, τρομοκρατημένος άνθρωπος αποφεύγει να εκτεθεί σε παραπάνω κίνδυνο. Αποφεύγει το ρίσκο. Και χωρίς ρίσκο η επιχειρηματικότητα μαραίνεται. Και η οικονομία ξεζουμίζεται μέχρι να καταρρεύσει υπό το βάρος των συσσωρευμένων υποχρεώσεων. Το ‘29 δεν είναι μακριά εξάλλου.
Πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία. Για ποιο λόγο; Μα για να αποφευχθούν τα παραπάνω. Νεκροί; ?. Αποτέλεσμα; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…

Α ύ ρ ι ο. Ασύμμετρη ισορροπία. Ούτε λόγος φυσικά να γίνεται για ειρήνη, συνεργασία, ευημερία. Ισορροπία στη βάση των πτωμάτων των ταπεινωμένων «εχθρών». Και επικήδεια πάρτυ στις αυλές των νέων επαρχιών της Αυτοκρατορίας. Κερασμένοι χουρμάδες και σφηνάκια πετρέλαιο. Χτυπήσαμε, βιάσαμε, σκοτώσαμε, γκρεμίσαμε. Και χτίσαμε, φτιάξαμε εταιρίες off shore και ομίλους μπριτζ. Εκχριστιανίσαμε και κοινωνούμε με νερό που καίει. I’ll drink to that. Παλιοί και νεόκοποι σύμμαχοι στο ίδιο πάρτυ καλεσμένοι. Κρίμα που τα πάρτυ κρατάνε λίγο όμως. Ή θα σουρώσεις ή θα ξενερώσεις. Και τότε…

…κάπου εκεί τελειώνουν τα παραμύθια.

Απλά ψυχρά δεδομένα:
1. το 30% των συμβολαίων πετρελαίου γίνεται πλέον σε ευρώ.
2. η εσωτερική ανάπτυξη της αναιμικής οικονομίας των ΗΠΑ οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα <σχεδόν> μηδενικά επιτόκια που έχει ετσιθελικά επιβάλει η Federal Bank, οδηγώντας το δολάριο στη βουτιά του αιώνα.
3. η ΕΕ έχει σαφές προβάδισμα στην έρευνα γύρω από νέες τεχνολογίες καυσίμων υλικών. Υπολογίζεται σε 50 χρόνια η χρήση εναλλακτικής ενέργειας να ανέρχεται σε σημαντικό ποσοστό της συνολικής παραγωγικής διαδικασίας, σε αντίθεση με την αμερικανική πραγματικότητα που παραμένει ακόμα προσκολλημένη στα ορυκτά καύσιμα.
4. η ΕΕ με το νέο Σύνταγμα μετατρέπεται ουσιαστικά σε μία χαλαρή μεν ομοσπονδία δε, ενώ εκκρεμούν αποφάσεις για κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική. Από την άλλη, η Κίνα στάθηκε στα πόδια της και πειραματίζεται με μοντέλα συγκεντρωτικού κρατικοκαπιταλισμού, όσο αδόκιμο και αν ακούγεται αυτό.

Πότε τελειώνει το παραμύθι;

Έ τ ο ς Χ. Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Για ποιο λόγο; Ζωτικός χώρος. Αφού δεν έμεινε τίποτα να μοιράσουμε και τίποτα να διεκδικήσουμε, βγάζουμε τα μάτια μας. Νεκροί; Ως τότε μπορεί να πολεμούν ρομποτάκια Playstation. Αποτέλεσμα; Ε, ο κόσμος δεν χωρά τρεις υπερδυνάμεις. Οπότε, είτε Pax Americana II, ή Pax Europana, ή (για φαντάσου) Pax $%£^�££$ για όποιον διαβάζει ιδεογράμματα.

Κι έστω ότι όλα αυτά γίνονται τελικά για την ευημερία των πολιτών. Αυτούς τους πολίτες ποιός διάολος τελικά τους ρώτησε τη γνώμη τους; Αλλά είπαμε. Τέρμα τα παραμύθια.

(Πρώτη δημοσίευση: www.electridea.gr – Τεύχος 13 – Φεβρουάριος 2004)

~ από Dream Geizer στο 3/2/2004.